un

guest
1 / ?
back to lessons

Jak Brzmi Najważniejszy Problem W Twoim Polu?

Hamming opowiada o spożywaniu lunchu z fizykami w Bell Labs przez lata. Gdy ich rozmowa stała się zbyt komfortowa, zaczął zadawać: *Jakie są ważne problemy w twoim polu? Co robisz, co jest ważne?

Ostatecznie stał się bezpośredni: 'Jeśli to, w czym pracujesz, nie jest ważne i nie prowadzi do ważnych rzeczy, to dlaczego pracujesz nad tym?'

Nie został zaproszony z powrotem do stołu fizycznego.

Miesiące później jeden chemik zatrzymał go w korytarzu: 'To, co powiedziałeś, sprawiło, że cały letni miesiąc myślałem o tym, jakie są ważne problemy w moim polu. Chociaż nie zmieniłem swojej pracy, warto było stawić czoła temu wyzwaniu.' Ten chemik został szefem swojego zespołu. Następnie członkiem Narodowej Akademii Inżynierii.

Obserwacja Hamminga: żaden inny człowiek na stole nie odpowiedział na pytanie. żaden inny człowiek na stole nie zyskał rozgłosu.

Jego sformułowanie: 'Jeśli nie pracujesz nad ważnymi problemami, masz małe szanse na wykonanie ważnej pracy.'

To brzmi oczywiste. Dowód: większość naukowców spędza większość czasu na problemach, które uważają za nieważne lub nie prowadzące do ważnych rzeczy. Pytanie nie jest zadawane. Pytanie jest unikane.

Technika 10 Ważnych Problemów & Odwaga w Badaniach

Zadaj pytanie

Pytanie Hamminga, skierowane do ciebie:

Jak brzmi najważniejszy problem w polu, w którym pracujesz lub badasz? Byłbym szczegółowy. Wyjaśnij, dlaczego jest ważny - co staje się możliwe, gdy zostanie rozwiązane, a co w tej chwili nie jest możliwe. Następnie odpowiedz uczciwie: czy pracujesz nad tym? Jeśli nie, dlaczego?

Odwaga w pracy nad trudnymi problemami

Hamming identyfikuje lęk przed porażką jako główną przyczynę, dla której większość ludzi unika ważnych problemów. Trudne problemy zawodzą częściej. Porażka jest widoczna. Latwe problemy powiedzą częściej. Sukces jest nagradzany.

Wynik: większość badaczy zgromadza długą listę sukcesów małych wyników, podczas gdy ważne problemy pozostają niewzruszone. Illuzja produktywności jest rzeczywista - są produktywni, ale nie na problemach, które mają znaczenie.

Shannon miał odwagę. Hamming opisuje go: kto inny myślałby o średnich wartościach wszystkich możliwych losowych kodów i twierdził, że średni kod będzie dobry? Shannon wiedział, co robi, i intensywnie się tym zajmował. Nie bał się wyglądać na głupiego.

Motto szachowe Shannon'a: 'Nie bój się niczego.' Hamming naśladował to świadomie. Gdy się zatrzymywał, powtarzał je. W niektórych momentach pozwoliło mu to kontynuować i znaleźć rozwiązanie.

Jego przepis: patrz na swoje sukcesy, a nie na porażki. Spędź mniej czasu na uczeniu się z błędów niż zwykle. Buduj pewność siebie, tworząc katalog swoich zwycięstw. Wykorzystaj tę pewność, aby podejść do kolejnego trudnego problemu.

Newton na ten temat: 'Jeśli inni myśleliby tak ciężko jak ja, mogliby zrobić to samo.' Edison: 'Geniusz to 99% potu.' Długotrwała praca, a nie wyjątkowy talent, prowadzi do ważnych wyników.

Znalezienie lęku przed ważnymi problemami

Obserwacja Hamminga: unikanie ważnych problemów jest zwykle nieświadome. Badacze przekonują się, że praca, której się zajmują, ma znaczenie, jest niezbędna lub jest warunkiem koniecznym do zaatakowania trudniejszego problemu później. Później nigdy nie nadejdzie.

Opisz mechanizm psychologiczny, który pozwala zdolnemu badaczowi spędzić lata na pracach, których prywatnie wie, że nie mają znaczenia. Jakie jest wewnętrzne narracyjne, które sprawiają, że unikanie wydaje się racjonalne? A co to kosztuje, opisane w terminach kosztu szansy?

Sukces nie jest wystarczający, ale nie jest również bez znaczenia

Hamming traktuje szczęście poważnie, ale nie traktuje jako głównego czynnika. Shannon miał szczęście: teoria informacji była w powietrzu, a wielu ludzi pracowało nad nią. Ale Shannon zadał wcześniejsze pytanie o związek między informacją a niepewnością, co przygotowało go do lepszego zrozumienia niż ktokolwiek inny.

Myszą przygotowaną to mostek między szczęściem a przygotowaniem. Szczęście = pojawienie się okazji. Mysza przygotowana = pozycjonowanie, aby rozpoznać i wykorzystać ją. Kombinacja produkuje wielkie dzieła; żaden z nich nie wystarczy.

Jego otwarta zasłona drzwi: Hamming zachował swoją drzwi otwarte, był stale przerywany i stale narażony na problemy, ludzi i idee z całego Bell Labs. Zamykanie drzwi wyprodukowało skupioną pracę. Drzwi otwarte wyprodukowało przypadkowe kolizje.

Wiedział, że zrezygnował z skupienia. Uważał to za warty. Strojenie strefy (technika oczyszczenia materiałów niezbędna do tranzystorów) przeszedł przez jego biuro jako rozmowa z Bill Pfann - który Pfann swoje własne dziedzino oddali. Hamming pomógł mu, nauczył go obliczeń, dał mu czas na komputer, i pozwolił mu mieć wszystkie kredyty. Pfann zakończył się z wszystkimi nagrodami; jego dawna laboratorium stało się Narodowym Pomnikiem.

Drzwi otwarte to strategia zwiększania swojego narażenia na szczęśliwe wypadki. Nie czekaj na szczęście - produkuj warunki, w których szczęście może cię znaleźć.

Projektowanie swojego narażenia na szczęście

Otwarte drzwi Hamminga to konkretne, praktyczne działanie na zwiększenie przypadkowości. Stracił skupienie; zdobył szerokość.

Opisz dwie konkretne praktyki - jedną podobną do otwartego drzwi Hamminga (zwiększenie narażenia na różnorodnych ludzi i pomysłów) i jedną podobną do listy dziesięciu ważnych problemów Hamminga (wczepianie się w rozpoznawanie użytecznych połączeń) - które możesz zrealizować w swojej pracy lub studiach. Dla każdej, wyjaśnij konkretne kompromis: co zdobywasz w zakresie narażenia na przypadkowość i co przekładasz na skupienie.

Złożone pytanie

Hamming kończy z złożonym wyzwaniem, które wykorzystuje wszystko z kursu.

Różni trzy rodzaje pytań, których każdy w dziedzinie nauki i inżynierii musi odpowiedzieć osobno:

1. Co jest możliwe? - naukowe pytanie.

2. Co jest prawdopodobne? - pytanie inżynierskie.

3. Co jest pożądane? - etyczne pytanie.

Większość praktyków zadaje tylko pierwsze. Czasami drugie. Rzadko trzecie.

Jego argument: wszystkie trzy są wymagane do wykonywania ważnej pracy. Znanie tego, co jest możliwe bez pytania, co jest pożądane, prowadzi do wspierania projektów o wartości ujemnej. Znanie tego, co jest pożądane bez pytania, co jest możliwe, prowadzi do marzyjących myślenia. Trzecie pytanie - co jest pożądane - to jedno, które najsystematyczniej unikają.

Dodaje: pragnienie doskonałości jest niezbędnym elementem wykonywania doskonałej pracy. Bez wizji doskonałości wysiłek jest jak losowy krok: każdy krok niezależny, postęp proporcjonalny do √n. Z wizją kroki się łączą: postęp proporcjonalny do n. Dla dużego n, różnica jest wszystko.

Ramówka Hamminga - co jest możliwe, co jest prawdopodobne, co jest pożądane - można zastosować do dowolnego projektu lub decyzji dotyczącej kariery. Zastosuj ją do problemu, który zidentyfikowałeś jako najważniejszy w swojej dziedzinie. Dla każdego z trzech pytań, podaj konkretne odpowiedzi na ten problem. Następnie przeanalizuj: który z trzech był dla ciebie najtrudniejszy do odpowiedzi i dlaczego?