Jaki jest najważniejszy problem w twojej dziedzinie?
Hamming opisuje jedzenie lunchu z fizykami w Bell Labs przez wiele lat. Gdy ich rozmowa stała się zbyt wygodna, zaczął pytać: Jakie są ważne problemy w twojej dziedzinie? Nad czym pracujesz, co jest ważne?
W końcu stał się bezpośredni: 'Jeśli to, nad czym pracujesz, nie jest ważne i nie prowadzi do ważnych rzeczy, to dlaczego pracujesz nad tym?'
Nie został zaproszony z powrotem do stołu fizyków.
Jeden chemik zatrzymał go w korytarzu kilka miesięcy później: 'To, co powiedziałeś, spowodowało, że myślałem przez całe lato o tym, jakie są ważne problemy w mojej dziedzinie. Chociaż nie zmieniłem swoich badań, było to warte wysiłku.' Ten chemik został szefem swojej grupy. Następnie członkiem Narodowej Akademii Inżynierii.
Obserwacja Hamminga: żadna inna osoba przy stole nie odpowiedziała na pytanie. Żadna inna osoba przy stole nie stała się znana.
Jego sformułowanie: 'Jeśli nie pracujesz nad ważnymi problemami, masz niewielkie szanse na wykonanie ważnej pracy.'
To brzmi oczywiste. Dowód: większość naukowców spędza większość czasu na problemach, które uważają za ani ważne, ani spodziewające się prowadzić do ważnych rzeczy. Pytanie nie jest zadawane. Pytanie jest unikane.
Zadaj pytanie
Pytanie Hamminga, skierowane do ciebie:
Odwaga do pracy nad trudnymi problemami
Hamming identyfikuje strach przed porażką jako główny powód, dla którego większość ludzi unika ważnych problemów. Trudne problemy częściej zawodzą. Porażka jest widoczna. Łatwe problemy częściej się powodzą. Sukces jest nagradzany.
Wynik: większość badaczy gromadzi długą listę udanych małych wyników, podczas gdy ważne problemy pozostają nienaruszone. Złudzenie produktywności jest rzeczywiste — są produktywni, tylko nie nad problemami, które mają znaczenie.
Shannon miał odwagę. Hamming go opisuje: kto inny pomyślałby o uśrednianiu wszystkich możliwych kodów losowych i twierdzeniu, że średni kod byłby dobry? Shannon wiedział, że to, co robi, jest ważne i pracował nad tym intensywnie. Nie bał się wyglądać głupio.
Mantra szachowa Shannona: 'I ain't scaird of nothing.' Hamming celowo ją skopiował. Gdy utknął, powtarzał ją. Czasami pozwoliło mu to kontynuować i znaleźć rozwiązanie.
Jego przepis: spójrz na twoje sukcesy, nie na twoje porażki. Zwróć mniej uwagi na uczenie się z błędów niż zwykle doradzane. Zbuduj pewność siebie katalogując swoje zwycięstwa. Użyj tej pewności do podjęcia następnego trudnego problemu.
Newton na ten temat: 'Jeśli inni myśleliby tak ciężko jak ja, mogliby robić te same rzeczy.' Edison: 'Geniusz to 99% potu.' Ciężka praca przez długie okresy — nie wyjątkowy talent — produkuje ważne wyniki.
Rozpoznawanie strachu przed ważnymi problemami
Obserwacja Hamminga: unikanie ważnych problemów zwykle nie jest świadome. Badacze przekonują się, że praca, którą wykonują, jest ważna, konieczna lub warunkiem wstępnym do ataku na trudniejszy problem później. Ten później nigdy nie przychodzi.
Szczęście nie jest wystarczające, ale nie jest nieistotne
Hamming bierze szczęście poważnie bez traktowania go jako czynnika pierwotnego. Shannon miał szczęście: teoria informacji była w powietrzu i wiele osób nad nią pracowało. Ale Shannon zadał wcześnie pytanie dotyczące związku między informacją a niepewnością, które zapreparowało go do zrozumienia tego, co się dzieje, lepiej niż ktokolwiek inny.
Przygotowany umysł to most Hamminga między szczęściem a przygotowaniem. Szczęście = pojawienie się okazji. Przygotowany umysł = bycie pozycjonowanym do jej rozpoznania i wykorzystania. Kombinacja produkuje wspaniałą pracę; żaden z nich sam nie jest wystarczający.
Jego polityka otwartych drzwi: Hamming trzymał drzwi do swojego biura otwarte, był stale przerywany i stale narażony na problemy, ludzi i idee z całych Bell Labs. Zamknięte drzwi produkowały skoncentrowaną pracę. Otwarte drzwi produkowały przypadkowe kolizje.
Wiedział, że poświęcił fokus. Uważał to za warte. Topienie strefowe (technika oczyszczania materiałów niezbędna dla tranzystorów) przeszło przez jego biurko jako rozmowa z otwartymi drzwiami z Billem Pfannem — którego własny dział Pfanna odrzucił. Hamming mu pomógł, nauczył go obliczeń, dał mu czas maszyny i pozwolił mu mieć całą zasługę. Pfann ostatecznie dostał wszystkie nagrody; jego stary lab stał się Pomnikiem Narodowym.
Otwarte drzwi to strategia zwiększania swojej ekspozycji na szczęśliwe wypadki. Nie czekanie na szczęście — wytwarzanie warunków, w których szczęście cię może znaleźć.
Inżynieria twojej ekspozycji na szczęście
Otwarte drzwi Hamminga to konkretna, namacalna praktyka zwiększania zbieżności. Stracił fokus; zyskał szerokość.
Pytanie złożone
Hamming zamyka się wyzwaniem złożonym, które sięga wszystkiego na kursie.
Rozróżnia trzy typy pytań, które każdy w nauce i inżynierii musi odpowiedzieć oddzielnie:
1. Co jest możliwe? — pytanie naukowe.
2. Co jest prawdopodobne, że się stanie? — pytanie inżynierskie.
3. Co jest pożądane? — pytanie etyczne.
Większość praktyków pyta tylko o pierwszy. Czasami o drugi. Rzadko o trzeci.
Jego argument: wszystkie trzy są wymagane do wykonania ważnej pracy. Wiedza o tym, co jest możliwe bez pytania, co jest pożądane, prowadzi do przyczyniania się do projektów o negatywnej wartości. Wiedza o tym, co jest pożądane bez pytania, co jest możliwe, prowadzi do życzeniowego myślenia. Trzecie pytanie — co jest pożądane — to pytanie, które jest najsystematyczniej unikane.
Dodaje: pragnienie doskonałości jest niezbędnym cechą wykonania wspaniałej pracy. Bez wizji doskonałości wysiłek jest jak spacer losowy: każdy krok niezależny, postęp proporcjonalny do √n. Z wizją kroki się komponują: postęp proporcjonalny do n. Dla dużego n, różnica jest wszystkim.