Ocena miejsca zdarzenia [BLOCK_TYPE SECTION/STEP]

Ocena miejsca zdarzenia: Zanim dotkniesz pacjenta

Pierwszą rzeczą, jaką robi ratownik medyczny na każdym wezwaniu, jest nie biegnięcie do pacjenta. Jest to ocena miejsca zdarzenia. [BLOCK_TYPE SECTION/STEP]

[BLOCK_TYPE SECTION/STEP]

BSI (Izolacja przed kontaktem z płynami ustrojowymi): Rękawiczki nałożone. Za każdym razem. Krew, wymiociny, ślina – wszystkie płyny ustrojowe traktowane są jako potencjalnie zakaźne. Chroni to Ciebie i pacjenta. [BLOCK_TYPE SECTION/STEP]

Bezpieczeństwo miejsca zdarzenia: Czy miejsce zdarzenia jest bezpieczne do wejścia? Zerwane linie energetyczne, ruch uliczny, agresywni osobnicy, materiały niebezpieczne, zawalenie się konstrukcji. Martwy ratownik medyczny nikogo nie uratuje. Jeśli miejsce zdarzenia nie jest bezpieczne, zatrzymaj się i czekaj na odpowiednią służbę (straż pożarną, policję, HazMat).

Mechanizm urazu (MOI) lub charakter choroby (NOI): Wezwanie z urazem? Oceń mechanizm. Wypadek samochodowy przy 60 mph sugeruje uraz kręgosłupa jeszcze przed kontaktem z pacjentem. Wezwanie medyczne? Zapytaj świadków, co się stało.

Liczba pacjentów: Jeden pacjent czy dwudziestu? Jeśli jest ich kilku, przeprowadź segregację medyczną. Możesz potrzebować dodatkowych zasobów.

Dopiero po zakończeniu oceny miejsca zdarzenia podchodzisz do pacjenta.

Pierwotna Ocena

Pierwotna Ocena: Znajdź i Napraw To, Co Zabija Najpierw

Pierwotna ocena to szybka, systematyczna ocena mająca na celu wykrycie zagrożeń życia w czasie krótszym niż 60 sekund.

Obecny standard opiera się na CAB: Krążenie, Drogi oddechowe, Oddychanie, który zastąpił starszą sekwencję ABC po wytycznych AHA z 2010 roku. Zmiana ta odzwierciedla dowody, że uciskanie klatki piersiowej nie powinno być opóźniane.

C: Krążenie: Sprawdź tętno (tętnica szyjna u dorosłych, tętnica ramienna u niemowląt). Szukaj dużego krwawienia. Brak tętna? Rozpocznij RKO. Duży krwotok? Natychmiast go opanuj.

A: Drożność dróg oddechowych: Czy drogi oddechowe są drożne? Czy pacjent może mówić? Szukaj przeszkód, krwi, wymiocin lub przemieszczenia języka. Jeśli drogi oddechowe są zagrożone, udrożnij je poprzez odchylenie głowy i uniesienie żuchwy (lub wysunięcie żuchwy, jeśli podejrzewasz uraz kręgosłupa).

B: Oddychanie: Czy pacjent oddycha? Obserwuj klatkę piersiową pod kątem unoszenia się i opadania. Nasłuchuj szmerów oddechowych. Sprawdź, czy jest ruch powietrza. Jeśli pacjent nie oddycha, wentyluj za pomocą worka samorozprężalnego (BVM).

AVPU to szybka ocena neurologiczna: czy pacjent jest Przytomny, reaguje na bodźce Werbalne, reaguje na bodźce Bólowe, czy jest Nieprzytomny?

Wywiad SAMPLE

SAMPLE: Wywiad z pacjentem

Gdy pierwotna ocena jest zakończona i zagrożenia życia są opanowane, zbierasz ukierunkowany historię, używając mnemonika SAMPLE:

S: Objawy i oznaki: Co odczuwa pacjent? Ból? Duszność? Zawroty głowy? Oznaki to to, co obserwujesz (blada skóra, szybkie tętno). Objawy to to, co zgłasza pacjent (ból w klatce piersiowej, nudności).

A: Alergie: Zwłaszcza alergie na leki. Ma to znaczenie dla tego, co szpital może mu podać.

M: Leki: Co przyjmuje? Leki na receptę, bez recepty, suplementy. Leki przeciwzakrzepowe zmieniają postępowanie przy krwawieniu. Insulina wskazuje, że pacjent ma cukrzycę.

P: Wywiad chorobowy: Choroby serca? Cukrzyca? Padaczka? Przebyte operacje?

L: Ostatnie spożycie doustne: Kiedy ostatnio jadł lub pił? Ma to znaczenie dla znieczulenia, jeśli konieczna będzie operacja.

E: Wydarzenia poprzedzające: Co robił pacjent, gdy objawy się pojawiły? Oś czasu ma znaczenie. Ból w klatce piersiowej, który pojawił się trzy godziny temu podczas wysiłku, różni się od bólu, który zaczął się dziesięć minut پیش ago w spoczynku.

SAMPLE nie jest listą kontrolną, którą należy szybko przejść. Jest to rozmowa, która buduje obraz kliniczny dla szpitala przyjmującego pacjenta.

Anatomia i techniki dróg oddechowych

Drogi oddechowe: Jeśli nie może oddychać, nic innego nie ma znaczenia

Drogi oddechowe to ścieżka, którą powietrze przechodzi od nosa i ust do płuc. Niedrożność na dowolnym punkcie tej ścieżki jest natychmiastowo zagrażająca życiu.

Kluczowa anatomia: Powietrze dostaje się przez nos lub usta, przechodzi przez gardło (pharynx), przez krtań (larynx) obok nagłośni (epiglottis – klapka zapobiegająca przedostawaniu się pokarmu do dróg oddechowych), przez tchawicę (trachea), & do oskrzeli & płuc.

Najczęstszą przeszkodą w drożności dróg oddechowych u nieprzytomnego pacjenta jest język. Gdy osoba traci przytomność, mięśnie się rozluźniają & język opada do tyłu, blokując przepływ powietrza.

Odchylenie głowy i uniesienie żuchwy: Podstawowy manewr udrażniania dróg oddechowych. Jedna ręka na czole odchyla głowę do tyłu. Dwa palce pod żuchwą unoszą szczękę do przodu. W ten sposób język odsuwa się od tylnej ściany gardła. Nie stosuj tego manewru, jeśli podejrzewasz uraz kręgosłupa.

Wysunięcie żuchwy: Bezpieczna dla kręgosłupa alternativa. Uklęknij za głową pacjenta, połóż palce za kątami żuchwy, & wysuń szczękę do przodu bez poruszania szyją. W此打开气道同时保持颈椎对齐。

Pomocnicze przyrządy dróg oddechowych i wentylacja

Pomocnicze przyrządy dróg oddechowych i wspomagana wentylacja

OPA (Rurka ustno-gardłowa): Sztywne, zakrzywione urządzenie plastikowe wprowadzane do jamy ustnej w celu utrzymania języka z dala od tylnej części gardła. Stosowane wyłącznie u nieprzytomnych pacjentów bez odruchu wymiotnego. Jeśli pacjent zaczyna wymiotować, natychmiast usuń rurkę – grozi to wymiotami i aspiracją.

NPA (Rurka nosowo-gardłowa): Miękka, giętka rurka wprowadzana przez nozdrze do nosogardzieli. Tolerowana przez pacjentów częściowo przytomnych, którzy zachowują odruch wymiotny. Przeciwwskazana w podejrzeniu złamania podstawy czaszki (rurka może dostać się do jamy czaszki).

Odsysanie: Krew, wymiociny, wydzieliny i ciała obce muszą zostać usunięte z dróg oddechowych. Odsysaj nie dłużej niż 15 sekund naraz u dorosłych (10 sekund u dzieci) aby uniknąć hipoksji. Zawsze miej ssak gotowy – aspiracja jest jedną z głównych przyczyn śmierci możliwych do zapobiegnięcia w ratownictwie medycznym.

BVM (Workiem samorozprężalnym): Główny narzędzie do wspomaganej wentylacji. Utwórz szczelność nad ustami i nosem używając chwytu C-E (kciuk i palec wskazujący tworzą literę C na masce, pozostałe palce tworzą literę E na żuchwie). Ściśnij worek przez 1 sekundę, dostarczając tylko tyle objętości, aby zobaczyć uniesienie klatki piersiowej. Nadmierna wentylacja powoduje rozdęcie żołądka, wymioty i aspirację.

Zrozumienie Wstrząsu

Wstrząs: Gdy Organizm Nie Może Zapewnić Perfuzji

Wstrząs to niewystarczająca perfuzja tkanek: komórki organizmu nie otrzymują wystarczającej ilości tlenu i substancji odżywczych do przetrwania. Nieleczony wstrząs prowadzi do niewydolności narządów i śmierci.

Perfuzja wymaga współdziałania trzech elementów: pompy (serca), rur (naczyń krwionośnych) oraz płynu (krwi). Wstrząs występuje, gdy którykolwiek z tych elementów zawodzi.

Wstrząs hipowolemiczny: Brak wystarczającej ilości płynu. Najczęstszy typ we urazach. Wywołany krwotokiem (utratą krwi), ciężkimi oparzeniami lub odwodnieniem. Organizm kompensuje poprzez zwiększenie częstości akcji serca i zwężenie obwodowych naczyń krwionośnych (zimna, blada, wilgotna skóra).

Wstrząs kardiogenny: Pompa zawodzi. Serce nie może skutecznie pompować. Wywołany zawałem mięśnia sercowego (atakiem serca), niewydolnością serca lub tamponadą serca. Krew cofa się, powodując obrzęk płuc (płyn w płucach).

Wstrząs dystrybucyjny: Rury się rozszerzają. Naczynia krwionośne rozszerzają się i ciśnienie krwi spada mimo normalnej objętości krwi. Trzy podtypy: neurogenny (uraz rdzenia kręgowego zaburza napięcie naczynioruchowe), anafilaktyczny (ciężka reakcja alergiczna), oraz septyczny (przeważająca infekcja).

Wczesne objawy wstrząsu: niepokój, pobudzenie, tachykardia (szybkie tętno), tachypnea (szybki oddech), blada lub chłodna skóra. Późne objawy: zaburzenia świadomości, niedociśnienie, słabe lub brakujące tętno. Gdy ciśnienie krwi spada, pacjent stracił już znaczącą rezerwę kompensacyjną.

Kontrola krwotoku

Kontrola krwawienia: Zatrzymaj czerwoną substancję przed opuszczeniem ciała

Niekontrolowany krwotok jest główną przyczyną śmierci możliwej do zapobiegnięcia w urazach. Priorytety są proste i sekwencyjne:

1. Bezpośredni ucisk: Zastosuj silny, bezpośredni ucisk na ranę ręką w rękawiczkach lub opatrunkiem. Nie usuwaj nasączonych krwią opatrunków, nakładaj kolejne na wierzch. Usuwanie opatrunków zaburza formację skrzepu.

2. Pakowanie rany: Dla głębokich ran (szczególnie obszarów przyczepowych jak pachwina, pacha i szyja), pakuj gazę hemostatyczną (jak QuikClot Combat Gauze) bezpośrednio do rany i zastosuj ucisk. Jest to umiejętność, która przeniosła się z medycyny wojskowej do cywilnego EMS na podstawie dowodów z pola walki.

3. Opaski uciskowe: W przypadku zagrażającego życiu krwotoku z kończyn, którego nie można opanować uciskiem bezpośrednim. Załóż opaskę uciskową proksymalnie (bliżej serca) do rany, zaciskaj aż do zatrzymania krwawienia i zanotuj czas założenia. Współczesne badania pokazują, że prawidłowo założone opaski uciskowe są bezpieczne przez kilka godzin i ratują życie. Dawne obawy o „utratę kończyny” opierały się na przestarzałych danych – niekontrolowany krwotok zabija szybciej.

TXA (Kwas traneksamowy): Lek antyfibrynolityczny, który zapobiega rozkładowi skrzepu. Podawany dożylnie w ciągu 3 godzin od urazu w przypadku znacznego krwotoku. Badanie CRASH-2 wykazało, że TXA zmniejsza śmiertelność z powodu krwawienia o około 10%. Wiele systemów EMS obecnie go stosuje.

Zatrzymanie krążenia i RKO

Zatrzymanie krążenia: RKO i defibrylacja

Zatrzymanie krążenia oznacza, że serce przestało skutecznie pompować. Bez przepływu krwi mózg zaczyna umierać w ciągu 4-6 minut. RKO kupuje czas, ręcznie krążąc krew dopóki serce nie może zostać ponownie pobudzone.

Wysokiej jakości RKO: Uciskaj mocno (co najmniej 5 cm głębokości u dorosłych), uciskaj szybko (100-120 uciśnięć na minutę), pozwól na pełne cofnięcie klatki piersiowej między uciśnięciami, minimalizuj przerwy. Stosunek uciśnięć do oddechów u dorosłych wynosi 30:2 (30 uciśnięć, 2 oddechy) z jednym lub dwoma ratownikami używającymi worka samorozprężalnego.

AED (Automatyczny Defibrylator Zewnętrzny): Większość zatrzymań krążenia jest spowodowana migotaniem komór (V-fib) lub bezpulsowym częstoskurczem komorowym (V-tach), which are chaotic electrical rhythms. The AED analyzes the rhythm & delivers a shock to reset the heart's electrical system. It will only shock a shockable rhythm, you cannot harm someone by applying an AED.

Każda minuta bez RKO i defibrylacji zmniejsza szanse przeżycia z V-fib o 7-10%. To wyjaśnia, dlaczego RKO świadków i publicznie dostępne AED ratują życie.

Udar, stany nagłe w cukrzycy i napady drgawkowe

Udar: Czas to mózg

Udar mózgu występuje, gdy dopływ krwi do części mózgu zostaje przerwany: albo przez zakrzep (niedokrwienny, 87% udarów) albo przez pęknięcie naczynia krwionośnego (krwotoczny). Użyj oceny FAST:

F: Twarz: Poproś pacjenta o uśmiechnięcie się. Czy jedna strona opada?

A: Ramiona: Poproś, aby uniósł obie ręce. Czy jedno opada w dół?

S: Mowa: Poproś, aby powtórzył prostą zdanie. Czy mowa jest bełkotliwa lub confused?

T: Czas: Zanotuj dokładny czas wystąpienia objawów. To decyduje o możliwości podania leków rozpuszczających zakrzep (tPA musi być podany w ciągu 3-4.5 godziny od wystąpienia objawów).

Nagłe przypadki cukrzycowe

Hipoglikemia (niski poziom cukru we krwi), zmieniony stan psychiczny, splątanie, diaphoresis (pocenie się), drżenie, drgawki. Leczenie: doustna glukoza, jeśli pacjent może bezpiecznie przełykać, lub dożylna dekstroza. Stan ten szybko zagraża życiu i jest łatwy do leczenia – zawsze sprawdzaj poziom glukozy u pacjentów ze zmienionym stanem psychicznym.

Hiperglikemia / DKA (kwasica ketonowa): Powolny początek, zapach owoców (aceton) z ust, oddychanie Kussmaula (głębokie, szybkie oddechy), odwodnienie, zmieniony stan psychiczny. Stan ten jest nagłym wypadkiem w cukrzycy typu 1, wymagającym podawania płynów i insuliny w szpitalu.

Napady drgawkowe

Większość napadów jest samoograniczająca się (trwa mniej niż 5 minut). Priorytety EMT: chronić pacjenta przed urazem, nie unieruchamiać go, nie wkładać niczego do ust, mierzyć czas trwania napadu, utrzymywać drożność dróg oddechowych po zakończeniu napadu (faza postyktalna). Stan padaczkowy (status epilepticus), napad trwający ponad 5 minut lub powtarzające się napady bez odzyskiwania przytomności, jest stanem zagrażającym życiu.

Ścieżki kariery w EMS

Ścieżki kariery w EMS: Od ratownika medycznego do lotniczego ratownika medycznego

Emergency Medical Services to ustrukturyzowana ścieżka kariery z rosnącym zakresem praktyki na każdym poziomie.

EMT-Basic (EMT-B): Punkt wejścia. Około 120-180 godzin szkolenia. Może wykonywać BLS (basic life support): RKO, AED, podawanie tlenu, podstawowe zarządzanie drogami oddechowymi (OPA/NPA, BVM), unieruchamianie, kontrola krwotoku oraz pomiary parametrów życiowych. Nie może zakładać wkłuć dożylnych, podawać większości leków ani wykonywać zaawansowanych procedur dotyczących dróg oddechowych. Od tego zaczyna każdy.

Advanced EMT (AEMT): Poziom pomostowy. Dodaje dostęp dożylny, podawanie płynów, niektóre leki (adrenalina, dekstroza, podtlenek azotu, nalokson – w zależności od protokołów stanowych), oraz nadgłośniowe urządzenia do dróg oddechowych. Około 150-250 dodatkowych godzin szkolenia ponad EMT-B.

Paramedic: Najwyższa certyfikacja przedszpitalna. 1 200–1 800 godzin szkolenia, w tym rotacje kliniczne. Paramedycy wykonują zaawansowane zarządzanie drogami oddechowymi (intubacja dotchawicza), interpretację 12-odprowadzeniowego EKG, podawanie leków kardiologicznych, dekompresję igłową przy odmie prężnej, konikotomię chirurgiczną oraz podawanie leków dożylnie/dojamowo. Paramedycy pracają pod kierunkiem lekarza.

Ustawienia pracy

EMS oparte na straży pożarnej: Wiele straży pożarnych prowadzi ambulanse. Strażacy-ratownicy medyczni i strażacy-paramedycy zajmują się zarówno gaszeniem pożarów, jak i wezwaniami medycznymi. EMS oparte na straży pożarnej zazwyczaj oferuje lepsze wynagrodzenie i benefity.

Prywatne firmy karetek: Obsługują wezwania 911, transfery międzyszpitalne i wydarzenia na miejscu. Często są pierwszym pracodawcą dla nowych ratowników medycznych. Wynagrodzenie historycznie niższe, ale poprawia się.

EMS oparte na szpitalach: Niektóre systemy szpitalne prowadzą własne usługi karetek. Mogą oferować benefity związane z czesnym i ścieżki do programów pielęgniarskich lub asystentów lekarza.

Lot / opieka krytyczna: Lotniczy ratownicy medyczni i lotnicze pielęgniarki pracują w śmigłowcowych i samolotowych ambulansach lotniczych. Wymaga to dużego doświadczenia (zazwyczaj 3-5 lat jako ratownik naziemny) oraz dodatkowego szkolenia w zakresie transportu krytycznego. Najwyższa ostrość i najwyższe wynagrodzenie w medycynie przedszpitalnej.

Certyfikacja

NREMT (National Registry of Emergency Medical Technicians) zarządza krajowym egzaminem certyfikacyjnym. Większość stanów wymaga lub akceptuje certyfikację NREMT. Egzamin wykorzystuje komputerowe testowanie adaptacyjne (CAT): poziom trudności dostosowuje się na podstawie odpowiedzi. Recertyfikacja wymaga godzin kształcenia ustawicznego co 2 lata.

Refleksja nad karierą

Podsumowanie

Oto, co omówiłeś dzisiaj:

- Bezpieczeństwo miejsca zdarzenia i BSI są najważniejsze

- Badanie wstępne (CAB) wykrywa i usuwa zagrożenia życia w mniej niż 60 sekund

- SAMPLE dostarcza szpitalowi wywiad chorobowy pacjenta

- Niedrożność dróg oddechowych u nieprzytomnych pacjentów zwykle spowodowana jest przez język: odgięcie żuchwy chroni kręgosłup

- Kontrola krwotoku przebiega według sekwencji: ucisk bezpośredni, tamponada rany, opaska uciskowa

- Wstrząs to niedostateczne ukrwienie i ma wiele przyczyn (pompa, rurki, płyn)

- Przeżycie zatrzymania krążenia zależy na wczesnym RKO i defibrylacji

- Hipoglikemia może imitować udar: zawsze sprawdzaj glukozę we krwi

- Kariery w EMS obejmują zakres od ratownika medycznego EMT-B do paramedyka lotniczego, z rosnącym zakresem uprawnień na każdym poziomie

Medycyna ratunkowa jest oparta na protokołach z konkretnego powodu: gdy liczą się sekundy, systematyczne myślenie ratuje życie. Każdy protokół, którego nauczyłeś się dzisiaj, istnieje dlatego, że ktoś zmarł, gdy nie został on przestrzegany.