Wzorzec sprzeciwu
Rozdział 8 otwiera się w trakcie argumentacji. Hamming prezentuje przykłady możliwości maszyn. Studenci & kolaboratorzy ciągle podnoszą te same sprzeciwy. Kataloguje je & oferuje riposty.
Sprzeciw 1: 'Nie chcę, aby maszyny kontrolowały moje życie.'
Ripostą Hamminga: już to akceptujesz. Światła drogowe kontrolują twój ruch. Stymulatory serca regulują twoje bicie serca. Sprzeciw dowodzi za wiele: gdyby był ważny, odmawiałbyś każdej istniejącej kontroli maszyn. Nie robisz tego. Więc pytanie nie brzmi: czy maszyny kontrolują twoje życie — one już to robią — ale które kontrole maszyn są dobre & które nie są.
Sprzeciw 2: 'Maszyny nigdy nie mogą robić tego, co mogą robić ludzie.'
Ripostą Hamminga: maszyny już robią rzeczy, których żaden człowiek nie może robić. Kontrola stabilności samolotu co milisekundę, przechowywanie danych bez błędów w skali petabajtów, jednoczesne tłumaczenie języków. Sprzeciw jest wyraźnie fałszywy w formie silnej. W słabej formie ('maszyny nie mogą robić wszystkiego, co mogą robić ludzie'), jest to trywialnie prawdziwe, ale niepomocne.
Sprzeciw 3: Eksperci twierdzą, że maszyny nigdy nie mogą konkurować w ich domenie.
Obserwacja Hamminga: eksperci konsekwentnie bronią ludzkiej wyższości w swoich domenach, ignorując pełny wykaz zalet maszyn. Wymienia: ekonomia, szybkość, dokładność, niezawodność, szybką kontrolę, wolność od nudy, przepustowość, łatwość przeszkolenia, środowiska wroggie, brak problemów personalnych. Eksperci odrzucają listę bez zaangażowania się w nią.
Analiza wzorca sprzeciwu
Hamming zauważa strukturalny wzorzec w tym, jak ludzie opierają się argumentom dotyczącym możliwości maszyn. Wybierają jedną rzekomą zaletę człowieka & ją bronią, jednocześnie unikając zaangażowania się w porównawczą listę zalet maszyn.
Jego przepis: zamiast bronić ludzkiej wyższości, szukaj miejsc, w których maszyny mogą ulepszyć sprawy. Kombinacja człowieka & maszyny przewyższa obie.
Co debata faktycznie oznacza dla twojej pracy
Hamming zamyka trzerozdział sekwencję rozumowania maszynowego ostrym zwrotem: 'W każdym razie, jak istotne są te rzekomie różnice dla twojej kariery?'
To jest pytanie, które większość ludzi unika. Debata filozoficzna o tym, czy maszyny 'naprawdę myślą', jest zabawna, ale nieistotna dla kariery większości praktyków. Praktycznie ważne pytanie jest węższe & ostrzejsze: w twojej konkretnej dziedzinie, w pracy, którą rzeczywiście wykonujesz, gdzie obecnie siedzi granica człowieka-maszyny & jak szybko się porusza?
Obserwacja Hamminga: ludzie opierają się jasnym myśleniu na ten temat w obu kierunkach. Ci, którzy wierzą, że maszyny nie mogą wykonywać ich pracy, nie przyjmują narzędzi, które pomnożyłyby ich efektywność. Ci, którzy zakładają, że maszyny przejmą ich pracę, zaniedbują rozwijanie niestandardowego sądu, który czyni ich pracę niezastępowaną.
Jego przepis jest bezpośredni: 'Myśl ostrożniej na niezręczne tematy myślenia maszyn i ich wizji ich osobistej przyszłości.' Wyjaśnij swoją pozycję, a następnie badaj ją za pomocą kontrargumentów, tam i z powrotem, aż będziesz wiedzieć, w co wierzysz & dlaczego.
Dlaczego przestrzeń n-wymiarowa przychodzi dalej
Hamming kończy rozdziały o rozumowaniu maszynowym & przechodzi do geometrii n-wymiarowej. Połączenie nie jest arbitralne.
Problemy projektowe — & problemy rozumowania maszynowego — odbywają się w przestrzeniach wielowymiarowych. Każdy niezależny parametr dodaje wymiar. Projekt mostu może mieć dziesiątki parametrów: właściwości materiału, wymiary przekroju poprzecznego, założenia obciążenia, współczynniki bezpieczeństwa. Przestrzeń projektowa jest 50-wymiarowa. Przestrzeń wszystkich możliwych modeli uczenia maszynowego ma znacznie więcej wymiarów.
Refleksja Hamminga: kiedy spojrzał wstecz na duże projekty inżynierskie po 30 latach, zauważył, że wszystkie miały wspólną strukturę. 'Problemy projektowe wszystkie odbywały się w przestrzeni o wymiarach n, gdzie n to liczba niezależnych parametrów.' Zrozumienie geometrii wielowymiarowej nie jest opcjonalne; jest warunkiem wstępnym dla jasnego myślenia o każdym złożonym projekcie.
Niespodzianki wymiarów wysokościowych
Intuicje niskopowymiarowe ulegają złamaniu w wymiarach wysokościowych. Obserwacja losowego spaceru Hamminga: w trzech wymiarach losowy spacerz prawie nigdy nie powraca do początku. W dwóch wymiarach losowy spacerz powraca z prawdopodobieństwem 1. Ta różnica ma bezpośrednie implikacje dla tego, jak spotykasz & spotykasz ponownie ludzi, idee, & problemy — w zależności od wymiarowości przestrzeni, w której działasz.